Uit onderzoek blijkt dat bepaalde mieren wel tot 5000 keer hun eigen gewicht tillen. Ze zijn dus nog veel sterker dan we al dachten. Hoe dat komt? Door hun nekgewricht. Onderzoekers zijn gek op de kracht van de mieren en daarom bestuderen zij hen vaak. Onderzoekers schatten het draagvermogen van de mieren in op basis van wat ze droegen. Daaruit kwamen verschillende schattingen naar boven, zoals honderden keren hun eigen lichaamsgewicht tillen. Onderzoeker Carlos Castro vond dat veel te weinig. Hij vermoedde dat ze zeker wel duizend keer hun eigen gewicht dragen. Opnieuw is een onderzoek gestart en daaruit bleek dat ze nog veel meer kracht hebben. Zelfs vele malen meer dan Castro zich voorstelde.

De droger

Een aantal schubmieren, de Formica exsectiodes, werden geplaatst in een diepvries en de kopjes van deze mieren werden vervolgens vastgelijmd met hun kopjes naar beneden in een soort centrifuge. Terwijl deze rondjes draait, draaien de lijfjes van de mieren mee en maken steeds wijdere cirkels boven het vastgelijmde kopje. Vervolgens wordt de roterende kracht van het lijfje te sterk en vliegt het lijfje los doordat het nekje breekt. Terwijl de onderzoekers de droger steeds sneller lieten draaien, keken ze wat er daadwerkelijk met de mieren gebeurde. Op een gegeven moment werd zelfs het lichaampje langer toen de kracht op het nekje werd uitgeoefend en dit gelijk was aan 350 keer het gewicht van de mier. De lengte van het gewricht werd alsmaar langer. Bij 3400 tot 5000 keer hun gemiddelde lichaamsgewicht, braken de nekjes van de mieren. En dat betekent dat de mieren veel meer kunnen hebben.

De kracht van de nek

Wat is nu de kracht van de mier? Hoe komen mieren zo sterk? CT-scans tonen aan dat dit door de nek komt. Onderzoekers hebben het zachte weefsel van de nek, de verbinding hiervan en het harde exoskelet van het hoofd en het lichaam gecontroleerd. Daaruit blijkt dat elk deel van het hoofd-nek-borst-gewricht ieder een eigen textuur hebben. Een structuur die lijkt op bultjes of haren, die zich uitstrekken vanaf verschillende locaties. Ze regelen de manier waarop het zachte weefsel en het harde exoskelet bij elkaar komen om zo druk te verminderen en de mechanische functie te vergroten. Daarnaast blijkt de verbinding tussen het zachte en het harde materiaal bijzonder te zijn. Deze overgangen zijn erg kwetsbaar normaal gesproken.

Robotmieren

Bij mieren is echter de overgang vrij geleidelijk, waardoor deze enorm sterk is. Zo zeggen deze onderzoeken dus niet alleen iets over de mier, maar dient ook als inspiratiebron voor het ontwikkelen van sterkte structuren voor bijvoorbeeld robots. Wees niet bang; de onderzoekers produceren heus geen reusachtige robotmieren me tongekende krachten. Mieren zijn zo sterk juist omdat ze klein zijn. Deze lichaampjes zijn zo licht, dat ze geen steun van hun spieren nodig hebben. Als een mier zo groot is als de mens, heeft deze nooit zoveel kracht.

Bron: www.scientias.nl